خط ویژه 88104622(021) info@mojegooya.co

فصل چهارم

استانداردهای سیستم های وایرلس

 

 

استاندارد 802.11 و خانواده های آن:

در ماه ژوئن سال 1997 انجمن مهندسان برق و الکترونیک (IEEE) استاندارد 802.11 IEEE 1997   را به عنوان اولین استاندارد شبکه های محلی بیسیم منتشر ساخت. این استاندارد در سال 1999 مجددا بازنگری شد و توسط سازمان استاندارد سازی بین المللی (ISO) و موسسه استانداردهای ملی آمریکا ( ANSI) پذیرفته شده است.

استاندارد 1997،پهنای باند Mbps 2 را تعریف میکند که در محیط دارای نویز و اغتششاش بهMbps 1 میرسید،مدلاسیون قابل استفاده DSSS,FHSS   این دو روش در باند رادیویی    2.4   GHz   قابل دسترسی است نکته قابل توجه استفاده از رسانه مادون قرمز است ولی کاربرد این رسانه با توجه به محدودیت حوزه عملیاتی آن نسبتا محدود و نادر است.

گروهای کاری 802.11 :

802.11D: Additional Regulatory Domains

802.11E: Quality of Service (QoS)

802.11F: Inter-Access Point Protocol(IAPP)

802.11G: Higher Data Rates at 2.4 GHz

802.11H: Dynamic Channel Selection and Transmission Power Control

802.11 I: Authentication and Security

توضیحاتی در مورد بعضی از این کار گروه ها :

کمیته 8.2.11 E :

سعی دارد کیفیت سرویس سیمی یاEthernet QoS   را به دنیای بیسیم بیاورد.

کمیته 802.11 G :

کمیته ای است که با عنوان 802.11 توسعه یافته نیز شناخته میشود. این کمیته در نظر دارد نرخ ارسال داده ها در باند فرکانسی ISM را افزایش دهد. باند فرکانسی ISM یا باند فرکانسی صنعتی ،پژوهشی و پزشکی یک باند فرکانسی بدون مجوز است. استاندارد 802.11 gتا کنون نهایی نشده است و مهم ترین علت آن رقابت شدید میان تکنیک های مدولاسیون است. اعضا این کمیته و سازندگان تراشه توافق کرده اند که از تکنیک OFDM استفاده نمایند ولی با این وجود روش Pbcc نیز می تواند به عنوان یک روش جایگزین و رقیب مطرح باشد.

کمیته 802.11 H :

مسئول تهیه استانداردهای یکنواخت و یکپارچه برای توان مصرفی و نیز توان امواج ارسالی توسط فرستنده های مبتنی بر 802.11 است.

کمیته 802.11i,802.11x :

ابتدا بر روی سیستم های مبتنی بر   802.11 bتمرکز داشت. این دو کمیته مسئول تهیه پروتکل های جدید امنیت هستند. استاندارد اولیه از الگوریتمی موسوم به WEP استفاده کرد که در آن دو ساختار کلید رمز نگاری به طول 40 و 128 بیت وجود دارد. فعالیت این کمیته در راستای بهبود مسائل امنیتی شبکه های محلی بی سیم است.

برای کسب اطلاعات بیشتر در خصوص گروه های کاری IEEE 802.11   میتوانید به نشانی http://www.ieee802.org/11 مراجعه کنید.

این استاندارد لایه های کنترل دسترسی به رسانه ( MAC) و لایه فیزیکی (PHY) در یک شبکه محلی با اتصال بی سیم را دربر دارد.

 

همبندی 802.11 :

در یک تقسیم بندی کلی میتوان دو همبندی را برای شبکه های محلی بی سیم در نظر گرفت .ساده ترین همبندی ،فی البداهه (Ad Hoc ) و بر اساس فرهنگ واژگان استاندارد IBSS,802.11   است. در این همبندی ایستگاه ها از طریق رسانه بی سیم به صورت نظیر به نظیر با یکدیگر در ارتباط هستند و برای تبادل داده از تجهیزات یا ایستگاه واسطی استفاده نمی کنند.

 

 

AP دیگر زیر ساختار (infrastructure) است. در این همبندی عنصر خاصی موسوم به نقطه دسترسی وجود دارد. نقطه دسترسی ایستگاههای موجود در یک مجموعه سرویس را به سیستم توزیع متصل میکند. در واقع نقطه دسترسی وظیفه دارد فریم ها (قاب های داده ) را بین ایستگاه ها توزیع و پخش کند. شکل همبندی زیر ساختار را نشان میدهد.

استاندارد   802.11 با استفاده از همبندی خاصی محدوده عملیاتی شبکه را گسترش می دهد. این همبندی به شکل مجموعه سرویس گسترش یافته (ESS ) بر پا می شود. در این روش یک مجموعه گسترده و متشکل از چندین BSS   یا مجموعه سرویس پایه از طریق نقاط دسترسی با یکدیگر در تماس هستند. در واقع سیستم توزیع ستون فقرات شبکه های محلی بیسیم است.

 

 

 

خدمات ایستگاهی:

استاندارد 802.11   خدمات هویت سنجی را به منظور کنترل دسترسی به شبکه تعریف می نماید.

سرویس هویت سنجی به ایستگاه کاری امکان می دهد که ایستگاه دیگری را شناسایی نماید. قبل از اثبات هویت ایستگاه کاری ،آن ایستگاه مجاز نیست که از شبکه بی سیم برای تبادل داده استفاده نماید. در یک تقسیم بندی کلی 802.11 دو گونه خدمت هویت سنجی را تعریف می کند:

Open System Authentication

Shared Key Authentication

استاندارد 802.11 n

استاندارد   802.11 n که در آینده نزدیک خواهد آمد،محدوده سرعت شبکه های بی سیم را برای رقابت با شبکه های اترنت   Ethernet 100 mbps ،که روی CAT5   کار میکنند بهبود خواهد بخشید. علاوه بر ترافیک اطلاعات سنتی ،این شبکه بی سیم جدید باید به قدری توانمند باشد تا برنامه های بیدرنگ مثل VOIP و ویدیوهایی با کیفیت DVD   را با پهنای باند بالا منتقل کند. در این میان ریسک اصلی 802.11n   مربوط به تولیدکنندگان چیپ ست ،تولیدکنندگان بنیادی و تولید کنندگان دستگاه های سیار است.سیلیکون مورد نیاز دستگاه های WLAN   برای تولید چیپ ست در دست تولید کنندگانی از قبیل Broadcom,Atheros,Airgo  و اینتل قرار دارد.تولید کنندگان ساختاری مثل Aruba,Bluesocket   و سیسکو از چیپ ست های 802.11n   به منظور تولید Access point   های حرفه ای برای مصرف مشتریان WLAN استفاده خواهند کرد.درست مانند همان هایی که توسط Dell . Hp   و Lenovo   تولید شده است. بدون شک   802.11 nسرعت های قابل توجهی را تحت شرایط ایده آل ارائه خواهد دارد ،ولی فناوری ای که در راه است،نیاز به توجه حرفه ای و دقیق دارد. با توجه به این حقیقت که تصویب این استاندارد در اوایل 2008 اتفاق افتاد ،انتظار نداشته باشید این شبکه WLAN در چند سال آینده به صورت عمومی در بیاید .اما هیچ وقت برای شروع یک برنامه زود نیست. پس از همین حالا به فکر برنامه ریزی برای نسل جدید این استاندارد باشید.

پس از سالها انتظار برای پایان جنگ استانداردها،شبکه های بیسیم برای استاندارد 802.11n   پرسرعت آماده می شوند. توان کاری بالا و رسیدن به آستانه 100Mbps ،نشان میدهد که برای اولین بار فناوری بیسیم رقیب شبکه های کابلی FastEthernet   شده است. البته جک های Ethernetتا مدت ها ناپدید نخواهد شد.802.11n   با محاسبه این چشم انداز آمده است که باعث برتری شبکه های بیسیم بر شبکه های کابلی شود.

این استاندارد در سال 2008 کامل شد،اما محصولات زیادی که از Pre-N   استفاده میکنند،قبل از آن در قفسه فروشگاهها ظاهر می شوند.بر اساس پیش نویس استاندارد نهایی ،این محصولات میزان عبور و توان عملیاتی بالاتری را هم برای (Access point)AP و هم برای دستگاههای میزبانی که از چیپ ست های مشابه از یک تولید کننده استفاده میکنند،ارائه مینمایند.

این تشابه شاید برای ادارات کوچک یا خانه ها خوب باشد ، اما برای مکان های حرفه ای Pre-N   مزیت چندانی ندارد،چرا که اکثر دستگاه های کاربران فقط از استانداردهای کم سرعت تر 802.11 a/b/g پشتیبانی میکنند و بروز کردن تمام دستگاه ها به Pre-N   یک کار غیر عملی است.

به ویژه این که قابلیت کار بین تولیدات Pre-N   کم است. به عنوان مثال،شرکت NetGear   دو نوع تولید Access point دارد:WN511B (که برمبنای چیپ ستBroadcoms Intensi-Fi) است و WN511T (که برمبنای چیپ ست Morvells Top Dog است ) و ادعا میکند که هر دوی این ها با نسخه 0.1 پیش نویس 802.11n   سازگار است.

اما وقتی یک میزبان که بر مبنای یک نوع چیپ ست Pre-Nبه یک Access Point   بر اساس یک نوع چیپ ست Pre-N دیگر وصل میشود ،حداکثر سرعت آن به ندرت به عملکرد 802.11g میرسد.

از طرف دیگر،تعداد کمی محصول وجود دارد که به Pre-Nتوجه نشان داده اند.برای این که استاندارد فعلی 802.11n فقط نسخه 0.1 آن هم به صورت پیش نویس نسخه نهایی است،محصولاتی که بر اساس این پیش نویس کار میکنند،ممکن است با استانداردهای تایید شده سازگار نباشند.هر چه نسخه پیش نویس کامل تر میشود،اکثر مشکلات مربوط به کار تولیدات مختلف کمتر می شود.

به همین خاطر تولید کنندگان باید بتوانند قابلیت بروز شدن نسخه نهایی را با استفاده از نرم افزار بروزرسانی برای محصولاتی که در اواخر سال 2007 تولید شده اند،تضمین کنند.تا آن زمان سازمان ها به دنبال استفاده از توان فناوری (Multiple input)MIMO,Multiple output MIMO باشند.

اما اگر 802.11n از نسخه پیش نویس به نسخه استاندارد نهایی برسد،همان طور که در مورد 802.11g اتفاق افتاد ،انتظار داشته باشید که تولید کنندگان راه حل های موقتی ،از قبیل قابلیت بروز شدن Access Point که از نسخه نهایی 802.11n پشتیبانی میکند را ارائه دهند. 

 

 

قابلیت های MIMO:

MIMO اساس فناوری 802.11n است درست مثل فناوری Orthogonal Frequency (Muliplexing)OFDM devision که باعث افزایش سرعت 802.11 a/g میشد،MIMO پدیده ای به نام multipath سرعت802.11n را افزایش میدهد. مسیر چندگانه به این دلیل اتفاق میافتد که یک سیگنال بین یک Access point و میزبان میتواند از چند مسیر مستقل عبور کند

با ارسال جریان اطلاعات مختلف در هر مسیر سیگنال

Multiplexing : و افزایش توان هر مسیر ،توان موثر کلی نیز افزایش پیدا میکند. البته یک نکته وجود دارد و آن اینکه ،هر جریان اطلاعات منفرد به یک آنتن روی هر دو قسمت فرستنده و گیرنده نیاز دارد.

البته شبکه های 802.11a/b/g از هر دو باند 2.4 گیگاهرتز و پنج گیگاهرتز استفاده میکنند،ولی 802.11n استفاده بهتری از باند پنج گیگاهرتز خواهد کرد. مدیران شبکه نیاز دارند تجزیه و تحلیل های WLAN خود را با گرفتن بسته های اطلاعات به صورت بی درنگ در Access point یا کنترل کننده به دست آورند. همچنین مدیران باید آگاه باشند که میزبان های قدیمی هنگامی که از 802.11n استفاده میکنند،توان کاری کلی را پایین میآورند.

توجه به هسته :

افزایش توان کاری شبکه های بیسیم مستلزم تقویت قابل توجه پهنای باند مورد نیاز در هسته شبکه است. هر Access point مبتنی بر 802.11n قادر خواهد بود توان کاری 100Mbps داشته باشد. این مقدار چهار برابر سرعت بیشتر نسبت به 25Mbps در شبکه های 802.11a/g است و در نهایت تراکم را در کنترل کننده های تولید کنندگان WLAN افزایش می دهد. به عنوان مثال،یک کنترل کننده point 100 802.11n Access وادار خواهد شد به صورت تئوری با ترافیک 10Gbps کار کند. البته در حالت بهرهداری توان کاری 10 تا 25 درصد این مقدار خواهد بود.

این راه حل چند قسمت دارد،اما هنوز به صورت کامل توشط تولید کنندگان اجرا نشده است.پیش از هر چیز کابل ارتباطی بین کنترل کننده و Access point باید گیگابیتی باشد.هسته شبکه نیز با توجه به ارتباط داخلی لینک ها که امروزه با سرعت 10Gbps و در آینده 40Gbps خواهد بود،سریع تر خواهد شد.

مسئله مهم دیگر این است که رمزنگاری و موتورهای دیواره آتش کنترل کننده های امروزی باید پیشرفته تر شوند.به عنوان مثال،کنترل کننده Aruba 2400 از چهل و هشت،Access pointپشتیبانی میکند،اما توان دیواره آتش آن 2 Gbps است.شاید امروزه این مقدار به ایجاد گلوگاه منجر نشود،ولی اگر Access point ها به 802.11n ارتقا یابند،این سرعت جای بحث دارد.

به رغم وجود این مشکلات،آینده 802.11n   به نظر روشن میرسد.درست است که نسخه پیش نویس استاندارد و نسخه 1/0 قبلا منتشر شده است،ولی تایید نهایی آن در سال 2008 اتفاق افتاد و این فرصت به تولیدکنندگان داده خواهد شد تا موضوع بروز شدن 802.11n   را حل کنند.

برای زمان حال،مدیران WLAN   باید روش مهاجرت به 802.11n   را بررسی کنند،اما باید در مورد توسعه دستگاه های Pre-N   هوشیارانه عمل کنند و دستگاه هایی را انتخاب نمایند که حداقل تضمین برای پشتیبانی از استاندارد رسمی 802.11n   را دارا باشد.به ویژه در حوزه سازمانی بهتر است منتظر ماند تا این استاندارد بطور کامل تدوین شود و قابلیت کار دستگاه های مختلف با یگدیگر تضمین شده باشد.

2006/3

نسخه پیش نویس 802.11n ارائه شد که نتیجه آن دوازده هزار توضیح،برای تغییرات ارائه شد.

 

 

2006/7

آداپتورهای Pre-N به عنوان یک گزینه انتخابی در سیستم های Dell و بعضی نوت بوک ها پدیدار شد،ولی قابلیت استفاده برای شرکت های تجاری را نداشت.

 

اواخر 2007

محصولات مبتنی بر 802.11n همراه با ضمانت در مورد قابلیت ارتقا به استاندارد نهایی عرضه می شوند.

2006/8

اولین Access point حرفه ای Blue Socket BS AP-1700 معرفی شد.

 

2006/11

انتظار میرود پیش نویس 802.11n نهایی شود.

اوایل 2008

تصویب استاندارد 802.11n پیش بینی میشود.

 

مسیر پیموده شده برای رسیدن به نسخه نهایی 802.11n

MIMO ,802.11n را تقویت می کند:

4*4,2*3,2*2 این شماره ها به سیستم های جدید گردش چرخ ها هیچ ارتباطی ندارند،بلکه دلالت بر این دارند که چند آنتن و جریان داده مستقل در دستگاه های MIMO   مورد استفاده قرار میگیرند. یک سیستم 3*2 می تواند دو تا مسیر دیتا جداگانه بفرستد و سه تا آنتن دریافت کننده داشته باشد.به عنوان مثال،اضافه کردن آنتن اضافی دریافت سودمند است.چرا که دستگاه به صورت خودکار اطلاعات تمامی آنتن های دریافت را ترکیب و رمز گشایی میکند.

(در نتیجه سیگنال قوی تر میشود).این کار باعث افزایش احتمال انتقال کامل و بدون خرابی اطلاعات میشود. اما این مزیت باعث افزایش هزینه مصرف برق می شود. از این نظر برای Access point   جای نگرانی وجود ندارد. اما برای لب تاپ ها و دیگر دستگاه های سیار این مسئله مهم است.

MIMO   همچنین میتواند برای افزایش محدوده شبکه های بی سیم توسط روش موسوم به شکل دهی پرتو (beam forming ) یک انتقال را در جهت میزبان مورد استفاده قرار دهد. به جای ارسال اطلاعات روی یک آنتن،همان انتقال اطلاعات می تواند به صورت هوشمندانه انجام شود. این کار از طریق چند آنتن انجام می شود که باعث افزایش کیفیت سیگنال دریافتی در قسمت نهایی میشود.البته این به صورت یک بخش رسمی استاندارد پیش نویس نیست،بلکه به این صورت است که این کار برای پشتیبانی از پیام رادیویی تک و تنظیمات آنتن اضافه شده است که برای دستگاه های با مصرف کم،مثل دستگاه فرستنده و گیرنده VOLP ،مفید است.

 

استاندارد وایمکس (wimax)

IEEE (انجمن مهندسین برق و الکترونیک) با اتکا به دانش فنی صدها مهندس عضو خود،طیف کاملی از استانداردها را برای شبکه بیسیم ایجاد نموده است که شامل :

802.15 برای شبکه های شخصی PAN ،

802.11 برای شبکه های محلی ( LAN

802.16 برای شبکه های شهری (MAN ) 802.20 برای شبکه های گسترده ( WAN) میگردد.

هر استاندارد در این سری با هدف به کارگیری فناوری ارتباط بیسیم به صورت بهینه شده برای یک حوزه ارتباطی ایجاد گردیده است و علاوه بر آن که کاملا سازگار با سایر استانداردهای این سازمان می باشد،سعی شده با استانداردهای مشابه سایر مراجع و به خصوص ETSI نیز هماهنگ باشد. شکل 5-4 استانداردهای فوق را درکنار استانداردهای مشابه سایر سازمان ها نشان میدهد.

یکی از موفق ترین استانداردهای بدون سیم،IEEE 802.11 می باشد که فناوری منتخب اکثر شبکه های محلی بی سیم (WLAN) در اماکن عمومی و شرکت ها میباشد و ایجاد HotSpot را به عنوان کسب و کار بزرگی برای فراهم کنندگان خدمات دسترسی بیسیم به اینترنت فراهم نموده است.

HotSpot که ترجمه تحت الفظی آن ها نقطه داغ میباشد،اصطلاحی است که به برقراری ارتباط کابران با شبکه بیسیم در مکان های عمومی اطلاق میگردد.

کاربران با حضور در یک Hostspot ( مثلا یک رستوران یا فرودگاه یا یک فروشگاه)به شبکه متصل می شوند و می توانند از خدمات آن همچون اینترنت استفاده کنید. در حال حاضر تشکلی از شرکت های تولید کننده و فراهم کنندگان خدمات موسوم به WI-FI توسعه دستاوردهای تجاری حاصل از 802.11 را دنبال میکند.

استاندارد 802.16 دقیقا به عنوان دنباله ای برای 802.11 در نظر گرفته شده است و در پی کسب موفقیتی حتی بزرگتر میباشد. به کمک این فناوری کاربران از لاک شبکه محلی خارج میشوند و از خدمات ارتباطی در خارج از ساختمان نیز برخوردار خواهند بود.

گرچه هنوز بسیاری از فراهم کنندگان خدمات شبکه ای با جزئیات استانداردIEEE 802.16 آشنا نیستند،ولی این استاندارد حوزه ارتباطات بیسیم پرظرفیت را در آستانه ایجاد انقلابی قرار داده است و از آن به عنوان کاندیدای اصلی برای ایجاد شبکه های شهری بی سیم موسوم WireleddMan یاد میشود.802.16 از ابتدا برای ارائه دسترسی بیسیم در باند پهن (Broadband) به شبکه های شهری طرح گردیده است و ظرفیت انتقال آن قابل قیاس با خطوط مخابراتی E1 و مودم های DSL میباشد.

علاوه بر این که سیستم های ارتباطی مبتنی بر 802.16 دارای مزیت های نسبی میباشند که مهم ترین آن ها عبارتند از :

-برقراری سریع سرویس ارتباطی در مناطقی که ایجاد ارتباطات کابلی دشوار است.

-پرهیز از هزینه های فزاینده نصب تجهیزات با گسترش تدریجی شبکه متناسب با رشد میزان تقاضا.

-غلبه بر موانع و محدودیت های سیستم های کابلی.

در حال حاضر بسیاری در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه از فواید ارتباطات پرظرفیت محروم میباشند و ایجاد زیر ساختارهای سیمی برای این نواحی کاری دشوار،پرهزینه و درازمدت خواهد بود.

فناوری 802.16 برای غلبه بر این مشکلات طرح شده است و راه حلی استاندارد،انعطاف پذیر و مقرون به صرفه برای پر کردن شکاف فوق ارائه میدهد.

IEEE 802.16a یک گام به پیش :

در ژانویه سال 2003،IEEE با انتشار 802.11a نسخه جدیدی از فناوری های بیسیم را ارائه نمود که در طیف فرکانس رادیویی 2 الی 11 گیگاهرتز کار میکند و این در حالی است که استاندارد اولیه برای کار در طیف 10 الی 66 گیگاهرتز طرح گردیده بود.بزرگترین نتیجه این تغییر،رفع مشکل (محدودیت دید مستقیم)(LOS:Line Of Sight ) میباشد.

لازم به یادآوری است که خصوصیات امواج رادیویی با فرکانس بالای 10 گیگاهرتز باعث جذب این امواج توسط موانع طبیعی و مصنوعی (برای مثال درخت ها و ساختمانها )میگردد و لازم است با نصب آنتنهای فرستنده و گیرنده بر روی نقاط مرتفع و برج های مخابراتی،نوعی دید مستقیم بین مبدا و مقصد ایجاد شود.802.16 a با رفع این محدودیت،هزینه های ایجاد شبکه بیسیم شهری را به طرز قابل توجهی کاهش میدهد.

ساختار یک شبکه مبتنی بر استاندارد 802.16a متشکل از یک یا چند ایستگاه پایه میباشد که از طریق تعدادی آنتن فرستنده و گیرنده که هر یک قطاع جداگانه فرکانسی قرار دارند،سرویس ارتباطی مشترکین خانگی و تجاری را در یک محدوده با شعاع تقریبی 6 تا 9 کیلومتری برقرار میکند.

که البته این فاصله بنا به شرایط میتواند تا 45 کیلومتر نیز افزایش یابد.ایستگاه پایه خود از طریق یک ترانک پرظریفیت مخابراتی،به یکی از نقاط شبکه مادر متصل میباشد.

هر ایستگاه پایه دارای یک یا چند قطاع رادیویی است که با فرض استفاده از 20 مگاهرتز پهنای باند،هر یک از آن ها ظرفیت تبادل اطلاعات با نرخی در حدود 75 مگابیت در ثانیه را دارند.بنابراین به طور تقریبی ارایه خدمات به 40 مشترک بزرگ با ظرفیت دسترسی معادل خطوط E1 (دو مگابیت در ثانیه)و یا چند صد مشترک خانگی با ارتباطی مشابه با مودم های Xdsl در هر قطاع امکان پذیر است.

انعطاف بالایی در انتخاب ترکیب مشترکین و نحوه توزیع ظرفیت بین آن ها وجود دارد. که به فراهم کننده خدمات آزادی عمل فراوانی در سرویس دهی به نقاط شهری و روستایی را میدهد.

802.16 مشخصات امنیت و کیفیت خدمات (QoS)لازم برای کاربردهای حساسی همچون انتقال همزمان صوت و تصویر را در خود دارد و به این تربیت نیازهای مشتریان مشکل پسند هم برطرف خواهد گردید.

کاربردها:

موارد استفادهمتنوعی برای شبکه های مبتنی بر 802.16 پیش بینی شده است که در پنج گروه قابل دسته بندی میباشند:

ایجاد زیر ساخت ارتباطی بین ایستگاه های بی سیم:

شبکه تلفن همراه یا شبکه های HotSpot ،که به شبکه های سلولی معروف میباشند. در واقع متشکل از مجموعه ای از ایستگاههای ارتباط بیسیم میباشند که هر یک در قلب یک سلول شبکه قرار دارند و به تعدادی از مشترکین ثابت یا سیار در محدوده تحت پوشش خود سرویس میدهند.

در حال حاضر ارتباط بین ایستگاه های فوق از طریق خطوط مخابراتی (مانند خطوط E1)فراهم میگردد. شبکه 802.16 میتواند به عنوان جایگزین مناسبی برای این خطوط سیمی به کار گرفته شود که در عمل به صورت یک شبکه سراسری بدون سیم در خواهد آمد.راه حل فوق به خصوص در مناطقی که قابلیت رقابت به دلیل انحصاری بودن خدمات انتقال زمینی ،وجود ندارد (مانند کشور ایران)بسیار مورد توجه میباشد.

 

ارائه سریع دسترسی با ظریفیت بالا:

ایجاد شبکه 802.16a در کنار به کارگیری شبکه های محلی بدون سیم،منجر به ارائه دسترسی پر ظرفیت در نقاطی میگردد که دسترسی مشابه سیمی امکان پذیر نیست.

در این نواحی،استفاده از راه حل های سیمی معمولا مستلزم زمان انتظار طولانی است.

در حالی که بعضا ایجاد ارتباط پر ظرفیت اینترنتی برای یک شرکت تا آن حد حساس میگردد که نمیتواند تا ایجاد ساختارهای سیمی صبر کند.

با کمک 802.16a زمان انتظار از چند ماه به چند روز کاهش میابد. این قابلیت به خصوص برای نقاطی که برای مدتی محدود نیازمند ارتباط اینترنتی میباشند،مناسب است.برای مثال یک نمایشگاه تجاری که برای چند روز با ترافیک بالای اینترنتی روبرو میگردد و یا سایت های عمرانی بزرگ (مانند تاسیسات ایجاد یک سد)مکان های مناسبی برای بکارگیری قابلیت های این فناوری میباشند.

دسترسی پر ظرفیت برای عموم:

فناوری های سیمی قابلیت ارائه خدمات دسترسی پرظرفیت به تمامی مشترکین بالقوه را ندارند. مودم های DSL به طور معمول در حداکثر فاصله 3 تا 5 کیلومتری از مراکز تلفنی قابل استفاده میباشند.


میکروتیک، خرید میکروتیک، فروش میکروتیک، تعمیرات میکروتیک، اس ایکس تی، خرید sxt